Greater Bombay Co-operative Bank Ltd. v. M/s. United Yarn Tex. Pvt. Ltd. & Ors.

Key Legal Principles

A co-operative bank cannot automatically be treated as a "banking company" under another Central enactment merely because the Banking Regulation Act, 1949 has been made applicable to co-operative societies with modifications.

A statutory definition or legal fiction created for one Act cannot ordinarily be extended to another Act unless the latter legislation itself provides for such application.

For the RDB Act as considered in this judgment, co-operative banks were outside its definition of "banking company"; therefore, their recovery mechanism under the applicable State Co-operative Societies legislation was not displaced merely because DRTs had been established under the RDB Act.

The judgment also recognises the State Legislature's competence under Entry 32 of List II to legislate concerning co-operative societies, including provisions that may incidentally touch upon banking activity.

Key Legal Principles (Kannada)

ಒಂದು ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾದ "banking company" ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸೇರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Banking Regulation Act, 1949ನಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು provisions ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇತರ Central Actನಲ್ಲಿಯೂ "banking company" ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸ್ವಂತ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ RDB Actನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು "banking company" ಎಂಬ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, RDB Act ಜಾರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ State Co-operative Societies Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ recovery mechanism ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Summary (English)

1. Facts

A number of co-operative banks, including Greater Bombay Co-operative Bank Ltd., were recovering loans from borrowers under the respective State Co-operative Societies Acts.

The borrowers argued that, after enactment of the Recovery of Debts Due to Banks and Financial Institutions Act, 1993, co-operative banks should also be treated as "banks" for the purposes of that legislation and should therefore recover debts through the Debts Recovery Tribunal (DRT).

The central dispute was whether the expression "banking company" used in the RDB Act could be expanded by reference to the Banking Regulation Act, 1949 so as to include co-operative banks.

The matter became particularly important because State Co-operative Societies Acts contained their own recovery mechanisms for co-operative banks.

2. Legal Issue

The Supreme Court principally considered:

Whether co-operative banks established under the Maharashtra Co-operative Societies Act, Andhra Pradesh Co-operative Societies Act and Multi-State Co-operative Societies Act could invoke the RDB Act and recover their dues through the DRT.

The Court also considered whether State Legislatures had legislative competence under Entry 32 of List II of the Seventh Schedule to enact laws governing co-operative societies that incidentally undertake banking activities.

3. Court's Decision

The Supreme Court held that co-operative banks covered by the statutes under consideration did NOT fall within the expression "banking company" as defined in Section 5(c) of the Banking Regulation Act, 1949 for the purposes of the RDB Act.

Consequently, the RDB Act could not be applied to recovery of dues of such co-operative banks merely by invoking the doctrine of incorporation.

The Court held that the State Co-operative Societies Acts continued to govern recovery proceedings by those co-operative banks in accordance with their respective statutory mechanisms.

The Court also upheld the legislative competence of the States to legislate concerning co-operative societies under Entry 32 of List II, even though such societies may incidentally carry on banking activities.

The final conclusions are set out particularly in paragraphs 396–399.

4. Court's Reasoning

The Court examined the statutory definitions carefully.

It noted that Section 5(c) of the Banking Regulation Act defined "banking company" separately. Although Section 56 of that Act modified the application of the Banking Regulation Act to co-operative societies, Parliament had separately introduced definitions such as "co-operative bank" and "primary co-operative bank".

The Court reasoned that Parliament could have expressly included co-operative banks within the expression "banking company" for purposes of the RDB Act if that had been its intention.

The Court therefore declined to add words to the statute which Parliament had not used.

The Court also relied upon the fact that the State Co-operative Societies Acts already contained specific mechanisms for adjudication and recovery of dues of co-operative societies and co-operative banks.

The Court held that the legal fiction or statutory incorporation created for purposes of the Banking Regulation Act could not automatically be carried into another statute, namely the RDB Act.

On the constitutional question, the Court applied the doctrine of pith and substance. It held that legislation dealing with incorporation, regulation and functioning of co-operative societies falls within Entry 32 of List II.

The fact that a co-operative society also undertakes banking activity does not, by itself, remove the legislation from the State Legislature's competence when the legislation, in substance, concerns co-operative societies.

5. Relevance to Co-operative Banks

This is a foundational authority for understanding the relationship between:

• State Co-operative Societies Acts;

• Banking Regulation Act, 1949;

• DRT/RDB legislation; and

• recovery proceedings by co-operative banks.

For a lawyer representing a co-operative bank, the case is particularly important when the borrower argues that the bank must necessarily approach the DRT under the RDB Act merely because it is carrying on banking business.

However, the ruling must be used with statutory precision.

The judgment concerns the RDB Act as interpreted in 2007. It should NOT be mechanically extended to SARFAESI proceedings because the legal position regarding co-operative banks under SARFAESI was subsequently authoritatively considered by the Supreme Court in later litigation.

Therefore, this judgment remains particularly useful for questions concerning the applicability of the RDB Act/DRT framework to co-operative banks, but its reasoning should not be treated as a general proposition that co-operative banks are outside all Central banking legislation.

6. Practical Application

A lawyer representing a co-operative bank can use this judgment when:

(a) a borrower contends that recovery under the State Co-operative Societies Act is unavailable because the DRT mechanism exists;

(b) the borrower argues that the expression "banking company" in a statute should automatically include a co-operative bank merely because the Banking Regulation Act applies to co-operative societies;

(c) the jurisdiction of a Registrar, nominee, arbitrator or other authority under a State Co-operative Societies Act is challenged on the ground that the RDB Act has occupied the field;

(d) an argument is raised that a statutory definition from the Banking Regulation Act should automatically be imported into another Central enactment; or

(e) the legislative competence of State legislation governing co-operative banks is challenged merely because the institution carries on banking business.

The strongest practical lesson is that the lawyer must identify the EXACT statute under which recovery is being pursued and then examine that statute's own definition of "bank", "banking company", "financial institution" or "secured creditor". A co-operative bank should not be assumed to fall within every Central recovery statute merely because it is regulated as a banking institution under particular provisions of the Banking Regulation Act.

Summary (Kannada)

1. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು

Greater Bombay Co-operative Bank Ltd. ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ತಮ್ಮ ಸಾಲಗಾರರಿಂದ ಬಾಕಿ ಹಣವನ್ನು ಸಂಬಂಧಿತ ರಾಜ್ಯಗಳ Co-operative Societies Acts ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಲು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದವು.

ಸಾಲಗಾರರ ವಾದವೇನೆಂದರೆ, Recovery of Debts Due to Banks and Financial Institutions Act, 1993 ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳೂ ಕೂಡ ಆ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ "banks" ಅಥವಾ "banking companies" ಆಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಾಕಿ ಸಾಲಗಳನ್ನು Debts Recovery Tribunal (DRT) ಮೂಲಕ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ, Banking Regulation Act, 1949ರಲ್ಲಿ ಇರುವ "banking company" ಎಂಬ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನು RDB Act ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಬಹುದೇ ಎಂಬುದು.

ರಾಜ್ಯಗಳ Co-operative Societies Acts ಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಸಾಲ ವಸೂಲಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಹಳ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿತ್ತು.

2. ಕಾನೂನು ಪ್ರಶ್ನೆ

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು Multi-State Co-operative Societies legislation ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ತಮ್ಮ ಸಾಲದ ಬಾಕಿಯನ್ನು RDB Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRT ಮೂಲಕ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಬಹುದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪರಿಗಣಿಸಿತು.

ಅದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳು ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಕಾನೂನು ಮಾಡಲು ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಸಂವಿಧಾನದ Seventh Schedule, List II, Entry 32 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಯಿತು.

3. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್, ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾಯ್ದೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು Banking Regulation Act, 1949ರ Section 5(c)ಯಲ್ಲಿರುವ "banking company" ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥದೊಳಗೆ RDB Actಗಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇವಲ Banking Regulation Act ಅನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು RDB Act ಅನ್ನು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಸಾಲ ವಸೂಲಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತು.

ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಸಾಲ ವಸೂಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ State Co-operative Societies Acts ಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳು ಕೆಲವು ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನುಗಳು Entry 32, List II ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಮಂಡಲದ ಅಧಿಕಾರದೊಳಗೆ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.

4. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಾರಣಗಳು

ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮೊದಲು ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾಯ್ದೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು.

Banking Regulation Act, 1949ರ Section 5(c)ಯಲ್ಲಿ "banking company"ಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಿದೆ. Section 56 ಮೂಲಕ Banking Regulation Actನ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಲಾದರೂ, "co-operative bank" ಮತ್ತು "primary co-operative bank" ಎಂಬ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನೂ Parliament ಸೇರಿಸಿತ್ತು.

RDB Actನಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನು "banking company" ಎಂಬ ಪದದೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶ Parliamentಗೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿತು.

ಆದ್ದರಿಂದ Parliament ಬಳಸದೇ ಇರುವ ಪದಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಸೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

ಒಂದು ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾದ statutory fiction ಅಥವಾ legal fiction ಅನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅನ್ವಯಿಸಿತು.

ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಕುರಿತು, "pith and substance" ತತ್ವವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿ, ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ, ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾನೂನುಗಳು Entry 32, List II ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತು.

ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘವು ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆ ಸಂಘವು ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘವಾಗಿರುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

5. ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ

ಈ ತೀರ್ಪು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಬಹಳ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ — State Co-operative Societies Act ಮತ್ತು Central banking/recovery legislationಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದು.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಸಾಲಗಾರನು "DRT ಇದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕು State Co-operative Societies Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ recovery ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಾಗ ಈ ತೀರ್ಪು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು SARFAESI Actಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಬಾರದು.

SARFAESI Actನಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನಂತರದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ Greater Bombay Co-operative Bank ತೀರ್ಪಿನ RDB Actಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ratio ಅನ್ನು SARFAESI Actನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮವಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ಸರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

6. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಬಳಕೆ

ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸುವ ವಕೀಲರು ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು:

(a) DRT ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವುದರಿಂದ State Co-operative Societies Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ recovery ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾಲಗಾರ ವಾದಿಸಿದಾಗ;

(b) Banking Regulation Actನಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ provisions ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಯ್ದೆಯ "banking company" ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲೂ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸೇರುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಾಗ;

(c) Registrar, nominee ಅಥವಾ arbitratorನ recovery jurisdiction ಅನ್ನು RDB Act ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ;

(d) ಒಂದು ಕಾಯ್ದೆಯ statutory definition ಅನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ import ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಾಗ; ಅಥವಾ

(e) ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು banking business ನಡೆಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ State Co-operative Societies legislation itself unconstitutional ಅಥವಾ beyond legislative competence ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಾಗ.

ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪಾಠವೆಂದರೆ: ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನ recovery matterನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಆ ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ "bank", "banking company", "financial institution", "secured creditor" ಮುಂತಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

Banking Regulation Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು Central recovery statute ಕೂಡ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಬಾರದು.