M/s. South Indian Bank Ltd. & Ors. v. Naveen Mathew Philip & Anr. Etc. Etc.

Key Legal Principles

The Supreme Court reaffirmed the following principle:

When the SARFAESI Act provides an effective and efficacious statutory remedy before the DRT/DRAT, the High Court should ordinarily not entertain a writ petition under Article 226 challenging SARFAESI recovery measures.

Where a statute prescribes a particular remedy for enforcing or challenging a statutory right or liability, that statutory remedy should ordinarily be exhausted before invoking the discretionary writ jurisdiction.

The rule is one of judicial restraint and discretion, not an absolute destruction of the High Court's constitutional jurisdiction.

Key Legal Principles (Kannada)

SARFAESI Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRT/DRAT ಮೂಲಕ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಕವಾದ statutory remedy ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, SARFAESI recovery ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ writ petition ಅನ್ನು High Court ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ Article 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು.

ಒಂದು statute ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹಕ್ಕು ಅಥವಾ liability ಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ remedy ಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರೆ, High Court ನ discretionary writ jurisdiction ಅನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೊದಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆ statutory remedy ಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.

ಇದು High Court ನ constitutional jurisdiction ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸುವ ನಿಯಮವಲ್ಲ; ಇದು judicial restraint ಮತ್ತು discretion ಆಧಾರಿತ ನಿಯಮವಾಗಿದೆ.

Summary (English)

1. Facts

The respondents had obtained two loans from South Indian Bank: a housing/KCC overdraft loan and a business loan. Their accounts were classified as Non-Performing Assets (NPAs) on 27.05.2021.

The Bank issued demand notices under Section 13(2) of the SARFAESI Act. The borrowers sought time to repay the dues and subsequently approached the Kerala High Court under Article 226 of the Constitution.

The High Court entertained the writ proceedings and directed the Bank to consider the borrowers' repayment proposal. The borrowers were permitted to repay the outstanding dues in instalments.

The borrowers subsequently challenged the Bank's measures under Section 13(4) of the SARFAESI Act through further writ petitions. By that time, the Debt Recovery Tribunal (DRT), which had initially not been functional, had become functional.

Despite the availability of the statutory remedy before the DRT, the High Court proceeded to consider the matter on merits and granted further instalment relief.

The Bank approached the Supreme Court.

2. Legal Issue

The principal issue was whether the High Court should exercise its extraordinary jurisdiction under Article 226 of the Constitution in SARFAESI recovery proceedings when the SARFAESI Act provides an effective and efficacious statutory remedy before the Debt Recovery Tribunal.

The case also concerned the extent to which a borrower can approach the High Court seeking directions regarding repayment or One-Time Settlement proposals instead of following the statutory recovery mechanism.

3. Court's Decision

The Supreme Court reiterated that High Courts should ordinarily not entertain writ petitions under Article 226 in SARFAESI matters where an effective statutory remedy is available.

The Court particularly emphasised that the SARFAESI Act creates a specialised mechanism through the DRT and DRAT for dealing with grievances arising from measures taken by secured creditors.

The Supreme Court did not disturb the particular instalment relief already granted in the case because of the fair stand taken by the Bank. However, it clearly reiterated the legal position to guide High Courts in future SARFAESI matters.

The Court held that where a statute creates a right or liability and also provides a specific remedy for enforcing or challenging it, the statutory remedy should ordinarily be pursued before invoking the discretionary writ jurisdiction of the High Court.

4. Court's Reasoning

The Court observed that Article 226 confers wide powers upon High Courts, but those powers are discretionary and are subject to self-imposed restrictions.

Where Parliament has created a specialised statutory mechanism for recovery of bank dues and adjudication of disputes, the High Court should ordinarily respect that mechanism.

The Court noted that the DRT is specifically empowered to examine questions of fact and law, including alleged statutory violations. Section 17 of the SARFAESI Act gives an aggrieved person a remedy before the DRT.

The Court also explained that a writ of certiorari is supervisory rather than appellate. The High Court should not ordinarily substitute its own decision for that of the statutory authority merely because it considers the decision or reasoning to be incorrect.

The Court further observed that approaching the High Court merely to obtain an instalment facility or to compel a bank to accept a borrower's repayment proposal is generally inappropriate when the statutory mechanism is available.

The Court recognised that the rule of alternative remedy is not an absolute bar. Exceptional circumstances may justify writ jurisdiction, including violation of fundamental rights, violation of natural justice, proceedings wholly without jurisdiction, or a challenge to the vires of legislation.

5. Relevance to Co-operative Banks

This ruling is highly useful to co-operative banks because co-operative banks which are legally entitled to invoke the SARFAESI Act can face borrowers approaching the High Court instead of using the remedy under Section 17.

The judgment can therefore be relied upon by a co-operative bank to argue that a borrower challenging measures under Section 13(4), possession proceedings, or other SARFAESI measures should ordinarily approach the DRT under Section 17 rather than directly invoking Article 226.

The principle is particularly useful where a borrower seeks:

- stay of SARFAESI proceedings;

- interference with possession proceedings;

- directions regarding repayment by instalments;

- enforcement of an alleged One-Time Settlement;

- interference with measures taken under Section 13(4);

- relief concerning recovery proceedings despite availability of the DRT remedy.

The important qualification is that the case itself concerned South Indian Bank and not a co-operative bank. Therefore, its principle concerning Article 226 and SARFAESI remedies should be applied to a co-operative bank only where the co-operative bank is legally entitled to invoke the relevant SARFAESI provisions.

6. Practical Application

A lawyer appearing for a co-operative bank can rely on this judgment when a borrower files a writ petition challenging SARFAESI action.

For example, if a co-operative bank has taken measures under Section 13(4) and the borrower directly approaches the Karnataka High Court under Article 226 seeking a stay, the bank can contend that:

(a) the SARFAESI Act provides a specific remedy under Section 17 before the DRT;

(b) the DRT is competent to examine factual and legal objections to the bank's measures;

(c) the High Court should ordinarily exercise self-restraint where an effective statutory remedy exists;

(d) a borrower should not bypass the statutory mechanism merely to obtain instalment or settlement-related relief; and

(e) Article 226 should not ordinarily be converted into an alternative forum for adjudicating SARFAESI recovery disputes.

The bank must nevertheless recognise the established exceptions to the alternative-remedy rule, such as cases involving wholly without-jurisdiction action, violation of natural justice, or challenge to the vires of legislation.

This judgment is therefore particularly useful as a defence against premature or strategically filed writ petitions that seek to delay statutory recovery proceedings.

Summary (Kannada)

1. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು

ಪ್ರತಿವಾದಿಗಳು South Indian Bank ನಿಂದ ಎರಡು ಸಾಲಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು housing/KCC overdraft loan ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು business loan ಆಗಿತ್ತು. 27.05.2021ರಂದು ಅವರ ಸಾಲ ಖಾತೆಗಳನ್ನು Non-Performing Assets (NPA) ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು.

ಬ್ಯಾಂಕ್ SARFAESI Act ರ Section 13(2) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆ ನೋಟಿಸ್‌ಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ಸಾಲಗಾರರು ಬಾಕಿ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಪಾವತಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕೋರಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಸಂವಿಧಾನದ Article 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೇರಳ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದರು.

ಹೈಕೋರ್ಟ್ writ proceedings ಅನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸಾಲಗಾರರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ repayment proposal ಅನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವಂತೆ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿತು. ನಂತರ ಸಾಲದ ಬಾಕಿಯನ್ನು ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಮುಂದೆ, SARFAESI Act ನ Section 13(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸಾಲಗಾರರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ writ petitions ಮೂಲಕ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಆ ವೇಳೆಗೆ Debt Recovery Tribunal (DRT), ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರದಿದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತ್ತು.

ಆದರೂ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ವಿಷಯವನ್ನು merits ಮೇಲೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಂತುಗಳ ಮೂಲಕ ಪಾವತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು.

ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಹೋಯಿತು.

2. ಕಾನೂನು ಪ್ರಶ್ನೆ

SARFAESI Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡ recovery ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು DRT ಮುಂದೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಕವಾದ statutory remedy ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, High Court Article 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ writ jurisdiction ಅನ್ನು ಬಳಸಬಹುದೇ ಎಂಬುದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾನೂನು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಅದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸಾಲಗಾರನು SARFAESI Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ statutory recovery mechanism ಅನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಬದಲು, ಸಾಲವನ್ನು ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಲು ಅಥವಾ One-Time Settlement proposal ಅನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು High Court ನಿಂದ ನಿರ್ದೇಶನ ಪಡೆಯಬಹುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇತ್ತು.

3. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು

SARFAESI Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಕವಾದ statutory remedy ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, High Court ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ Article 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ writ petition ಅನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿತು.

SARFAESI Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ secured creditor ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದೂರುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು DRT ಮತ್ತು DRAT ಗಳಂತಹ ವಿಶೇಷ statutory mechanism ಅನ್ನು ಕಾನೂನು ಒದಗಿಸಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿಳಿಸಿತು.

ಆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ನಿಲುವಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ನೀಡಲಾಗಿದ್ದ ಕಂತುಗಳ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಬದಲಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭವಿಷ್ಯದ SARFAESI ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ High Courts ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಕಾನೂನು ತತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿತು.

ಒಂದು statute ಒಂದು ಹಕ್ಕು ಅಥವಾ liability ಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ remedy ಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆ statutory remedy ಯನ್ನೇ ಮೊದಲು ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿಳಿಸಿತು.

4. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಾರಣಗಳು

Article 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ High Court ಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಅಧಿಕಾರ discretionary ಆಗಿದ್ದು, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಸ್ವಯಂ ವಿಧಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೆಲವು ಮಿತಿಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತಿಳಿಸಿತು.

ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಬಾಕಿ ಹಣವನ್ನು ವಸೂಲಿ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು Parliament ಒಂದು ವಿಶೇಷ statutory mechanism ಅನ್ನು ರಚಿಸಿರುವಾಗ, High Court ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

DRT ಗೆ facts ಮತ್ತು law ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. SARFAESI Act ನ Section 17 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ affected person ಗೆ DRT ಮುಂದೆ remedy ಒದಗಿಸಲಾಗಿದೆ.

Certiorari writ ಒಂದು supervisory remedy ಆಗಿದ್ದು appellate remedy ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ವಿವರಿಸಿತು. ಕೇವಲ statutory authority ಯ ನಿರ್ಧಾರ ಅಥವಾ ಅದರ reasoning ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ High Court ತನ್ನದೇ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಆ authority ಯ ನಿರ್ಧಾರದ ಬದಲಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬಾರದು.

ಸಾಲಗಾರನು statutory mechanism ಲಭ್ಯವಿರುವಾಗ ಕೇವಲ instalment facility ಅಥವಾ repayment proposal ಅನ್ನು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಲು High Court ಅನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವುದನ್ನು ಸಹ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ alternative remedy ಇರುವುದೇ High Court ನ Article 226 jurisdiction ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. Fundamental rights ಉಲ್ಲಂಘನೆ, natural justice ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ jurisdiction ಇಲ್ಲದೆ ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮ ಅಥವಾ legislation ನ vires ಅನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ writ jurisdiction ಬಳಸಬಹುದಾದ ಅಪವಾದಗಳಿವೆ.

5. ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ

SARFAESI Act ಅನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ co-operative banks ಗೆ ಈ ತೀರ್ಪು ಬಹಳ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Co-operative bank SARFAESI Act ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಾಗ, ಸಾಲಗಾರನು Section 17 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRT ಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೇರವಾಗಿ High Court ಗೆ Article 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ writ petition ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.

ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ co-operative bank, ಈ ತೀರ್ಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಸಾಲಗಾರನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ DRT ಮುಂದೆ Section 17 remedy ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದು ವಾದಿಸಬಹುದು.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೆಳಗಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಉಪಯುಕ್ತ:

- SARFAESI proceedings ಗೆ stay ಕೇಳಿದಾಗ;

- possession proceedings ಅನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ;

- instalment repayment ಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ಕೇಳಿದಾಗ;

- One-Time Settlement ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ;

- Section 13(4) ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ;

- DRT remedy ಲಭ್ಯವಿರುವಾಗ recovery proceedings ನಲ್ಲಿ High Court ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ.

ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಕರಣವು ಸ್ವತಃ co-operative bank ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದದ್ದಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ Article 226 ಮತ್ತು SARFAESI remedy ಕುರಿತ ತತ್ವವನ್ನು co-operative bank ಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವಾಗ, ಆ co-operative bank ಸಂಬಂಧಿತ SARFAESI provisions ಅನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಅರ್ಹವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

6. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಬಳಕೆ

Co-operative bank ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸುವ ವಕೀಲರು, ಸಾಲಗಾರನು SARFAESI ಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ Article 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ writ petition ಸಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, co-operative bank Section 13(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡ ನಂತರ ಸಾಲಗಾರನು Karnataka High Court ಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಗಿ stay ಕೇಳಿದರೆ, ಬ್ಯಾಂಕ್ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ವಾದಿಸಬಹುದು:

(a) SARFAESI Act ನ Section 17 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRT ಮುಂದೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ remedy ಇದೆ;

(b) ಬ್ಯಾಂಕ್ ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳ ಕುರಿತು factual ಮತ್ತು legal objections ಎರಡನ್ನೂ DRT ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು;

(c) ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ statutory remedy ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ High Court ತನ್ನ writ jurisdiction ಅನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು;

(d) ಕೇವಲ instalment ಅಥವಾ settlement-related relief ಪಡೆಯಲು ಸಾಲಗಾರನು statutory mechanism ಅನ್ನು bypass ಮಾಡಬಾರದು; ಮತ್ತು

(e) Article 226 ಅನ್ನು SARFAESI recovery disputes ಗಾಗಿ ಪರ್ಯಾಯ forum ಆಗಿ ಬಳಸಬಾರದು.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ jurisdiction ಇಲ್ಲದೆ ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮ, natural justice ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಅಥವಾ legislation ನ vires ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಹ established exceptions ಇದ್ದರೆ alternative-remedy rule ಅನ್ವಯಿಸುವ ವಿಧಾನ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು.

ಆದ್ದರಿಂದ, statutory recovery proceedings ಅನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅಥವಾ premature writ petition ಮೂಲಕ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ತೀರ್ಪು co-operative bank ಪರವಾಗಿ ಬಹಳ ಉಪಯುಕ್ತವಾದ authority ಆಗಿದೆ.