Vashdeo R. Bhojwani v. Abhyudaya Co-operative Bank Ltd. & Anr.

Key Legal Principles

The important principles are:

(i) Article 137 of the Limitation Act applies to applications under Section 7 of the IBC.

(ii) The limitation period is generally three years from the date on which the right to apply accrues.

(iii) A Recovery Certificate can be the point from which limitation runs where it effectively and completely crystallises the creditor's rights.

(iv) A debt does not become a "continuing wrong" merely because the amount remains unpaid or interest continues to accrue.

(v) Section 23 of the Limitation Act applies to a genuine continuing wrong, not merely to the continuing consequences of an earlier completed default.

Key Legal Principles (Kannada)

(i) Limitation Actನ Article 137ವು IBC Section 7 ಅರ್ಜಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

(ii) ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ right to apply ಉಂಟಾದ ದಿನಾಂಕದಿಂದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ limitation ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

(iii) Recovery Certificate creditorನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ crystallise ಮಾಡಿದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಆ Recovery Certificate limitation ಆರಂಭವಾಗುವ ಪ್ರಮುಖ ದಿನಾಂಕವಾಗಬಹುದು.

(iv) ಸಾಲ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿದೆ ಅಥವಾ ಬಡ್ಡಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸೇರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ debt "continuing wrong" ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

(v) Limitation Actನ Section 23 ನಿಜವಾದ continuing wrongಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ; ಹಿಂದಿನ completed defaultನ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ Section 23 ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Summary (English)

1. Facts

Abhyudaya Co-operative Bank Ltd. had a claim of approximately Rs.6.7 crore against the corporate debtor. The account had been classified as an NPA on 23.12.1999.

A Recovery Certificate was subsequently issued on 24.12.2001.

After a merger involving the co-operative bank, Abhyudaya Co-operative Bank became the financial creditor. It filed an application under Section 7 of the Insolvency and Bankruptcy Code before the NCLT on 21.07.2017.

The NCLT admitted the application, holding that the default was continuing and therefore limitation would not apply. The NCLAT affirmed that view.

The matter reached the Supreme Court.

2. Legal Issue

Whether a Section 7 application under the IBC filed many years after the issuance of a Recovery Certificate could be treated as within limitation on the ground that the debt/default constituted a continuing cause of action.

3. Court's Decision

The Supreme Court allowed the appeal and set aside the orders of the NCLT and NCLAT.

The Court held that the Section 7 application was barred by limitation.

The Limitation Act applies to Section 7 IBC applications and Article 137 provides a three-year limitation period from the date on which the right to apply accrues.

The Court held that the Recovery Certificate dated 24.12.2001 had effectively and completely crystallised the creditor's rights, and limitation therefore began to run from that point.

The mere fact that the debt and interest continued to remain outstanding did not make the default a "continuing wrong" for purposes of Section 23 of the Limitation Act.

4. Court's Reasoning

The Supreme Court relied upon its earlier decision in B.K. Educational Services Pvt. Ltd. v. Parag Gupta & Associates, which established that Article 137 of the Limitation Act applies to applications under Section 7 of the IBC.

Therefore, where default had occurred more than three years before filing the Section 7 application, the application would ordinarily be barred by limitation, subject to legally recognised grounds such as condonation under Section 5 where applicable.

The creditor attempted to rely upon Section 23 of the Limitation Act by arguing that the default was continuing.

The Supreme Court rejected this argument.

The Court explained the distinction between a continuing right and a continuing wrong. If the original wrongful act completely causes the injury and only its consequences continue, there is no continuing wrong merely because the consequences continue.

Applying that principle, the Recovery Certificate had effectively and completely crystallised the creditor's rights. The continued existence of the outstanding debt and accruing interest did not create a fresh cause of action every day.

5. Relevance to Co-operative Banks

This case is particularly useful for co-operative banks because the creditor itself was a co-operative bank and the dispute concerned the bank's attempt to invoke the IBC for recovery of an old debt.

It is important for a co-operative bank considering Section 7 proceedings against a corporate borrower where:

• the loan/default is very old;

• a Recovery Certificate has already been obtained;

• substantial time has passed after the Recovery Certificate;

• the borrower argues that the IBC claim is time-barred; or

• the bank proposes to argue that continuing non-payment keeps the cause of action alive.

The judgment shows that a bank should calculate limitation carefully before filing an IBC application rather than assuming that an unpaid debt automatically constitutes a continuing cause of action.

6. Practical Application

Before initiating Section 7 IBC proceedings, a co-operative bank should examine the chronology of:

(a) the date of default;

(b) NPA classification;

(c) any Recovery Certificate or decree;

(d) acknowledgments of liability;

(e) payments or part-payments;

(f) legally relevant acknowledgments under Section 18 of the Limitation Act; and

(g) the proposed date of filing the Section 7 application.

The existence of a Recovery Certificate should receive particular attention because, on the facts of this case, the Supreme Court treated the Recovery Certificate as having effectively and completely crystallised the creditor's rights.

The case should not, however, be read as holding that every Recovery Certificate in every factual situation automatically starts a fresh or final limitation period. The limitation computation must be based on the particular facts and subsequent legally recognised events.

Summary (Kannada)

1. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು

ಅಭ್ಯುದಯ ಕೋ-ಆಪರೇಟಿವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ಗೆ corporate debtor ವಿರುದ್ಧ ಸುಮಾರು ರೂ.6.7 ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಬಾಕಿ ಇತ್ತು. ಸಾಲ ಖಾತೆಯನ್ನು 23.12.1999ರಂದು NPA ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ನಂತರ 24.12.2001ರಂದು Recovery Certificate ನೀಡಲಾಯಿತು.

ನಂತರ ನಡೆದ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ವಿಲೀನದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅಭ್ಯುದಯ ಕೋ-ಆಪರೇಟಿವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ financial creditor ಆಯಿತು. ಬ್ಯಾಂಕ್ 21.07.2017ರಂದು Insolvency and Bankruptcy Codeನ Section 7 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ NCLT ಮುಂದೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿತು.

NCLT default ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ limitation ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. NCLAT ಕೂಡ ಇದೇ ನಿಲುವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತು.

ನಂತರ ಪ್ರಕರಣ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಬಂದಿತು.

2. ಕಾನೂನು ಪ್ರಶ್ನೆ

Recovery Certificate ನೀಡಿದ ನಂತರ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ Section 7 IBC ಅರ್ಜಿಯನ್ನು, ಸಾಲದ default ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ limitation ಒಳಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದೇ?

3. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ appeal ಅನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ NCLT ಮತ್ತು NCLAT ಆದೇಶಗಳನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿತು.

Section 7ರ ಅರ್ಜಿ limitationನಿಂದ barred ಆಗಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

Limitation Act, 1963ರ Article 137ವು Section 7 IBC ಅರ್ಜಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ right to apply ಉಂಟಾದ ದಿನಾಂಕದಿಂದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ limitation ಇರುತ್ತದೆ.

24.12.2001ರಂದು ನೀಡಲಾದ Recovery Certificate creditorನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ crystallise ಮಾಡಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ limitation ಆ ಹಂತದಿಂದ ಆರಂಭವಾಯಿತು ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಹೇಳಿತು.

ಸಾಲದ ಮೊತ್ತ ಬಾಕಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿ ಮುಂದುವರಿದು ಸೇರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರದಿಂದ default "continuing wrong" ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.

4. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಾರಣಗಳು

Section 7 IBC ಅರ್ಜಿಗಳಿಗೆ Limitation Actನ Article 137 ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ B.K. Educational Services Pvt. Ltd. v. Parag Gupta & Associates ತೀರ್ಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿತು.

ಆದ್ದರಿಂದ Section 7 ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಹಿಂದೆಯೇ default ಉಂಟಾಗಿದ್ದರೆ, ಕಾನೂನಿನಡಿ ಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಕಾರಣಗಳಿಂದ limitation ಉಳಿಯದಿದ್ದರೆ ಅರ್ಜಿ time-barred ಆಗಬಹುದು.

Creditor Section 23 Limitation Act ಅನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ default ಒಂದು continuing wrong ಎಂದು ವಾದಿಸಿತು.

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಈ ವಾದವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.

Continuing right ಮತ್ತು continuing wrong ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ವಿವರಿಸಿತು. ಮೂಲ wrongful act ನಿಂದ injury ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಮಾತ್ರ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಅದನ್ನು continuing wrong ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ Recovery Certificate creditorನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ crystallise ಮಾಡಿತ್ತು. ನಂತರವೂ ಸಾಲ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿ ಸೇರುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸ cause of action ಅನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

5. ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ

ಈ ಪ್ರಕರಣವು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ creditor ಸ್ವತಃ ಒಂದು co-operative bank ಆಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಸಾಲವನ್ನು IBC ಮೂಲಕ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಲು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತ್ತು.

ಕೆಳಗಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ತೀರ್ಪು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ:

• ಬಹಳ ಹಳೆಯ loan/default ಇದ್ದಾಗ;

• ಈಗಾಗಲೇ Recovery Certificate ಪಡೆದಿರುವಾಗ;

• Recovery Certificate ನಂತರ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಿರುವಾಗ;

• borrower IBC claim limitationನಿಂದ barred ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಾಗ; ಅಥವಾ

• ಸಾಲ ಪಾವತಿಯಾಗದೇ ಇರುವುದರಿಂದ cause of action ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬ್ಯಾಂಕ್ ವಾದಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದಾಗ.

ಹಳೆಯ ಬಾಕಿ ಸಾಲವನ್ನು ಕೇವಲ "ಇನ್ನೂ ಪಾವತಿಯಾಗಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ continuing cause of action ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ limitation ಅನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ತೀರ್ಪು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

6. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಬಳಕೆ

Section 7 IBC proceedings ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಕೆಳಗಿನ ದಿನಾಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು:

(a) default ಉಂಟಾದ ದಿನಾಂಕ;

(b) NPA classification;

(c) Recovery Certificate ಅಥವಾ decree;

(d) liabilityಯ acknowledgment;

(e) part-payment ಅಥವಾ payment;

(f) Limitation Act Section 18 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ acknowledgment; ಮತ್ತು

(g) Section 7 application ಸಲ್ಲಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ದಿನಾಂಕ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ Recovery Certificateಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ನೀಡಬೇಕು. ಈ ಪ್ರಕರಣದ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ Supreme Court Recovery Certificate creditorನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ crystallise ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿತು.

ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿಯೂ Recovery Certificate ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ limitation ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು. ಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರಕರಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ facts ಮತ್ತು ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿದ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ limitation ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ limitation ಅನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು.