Smt. Sudha S. v. The Bangalore City Co-operative Bank Ltd. & Ors.

Key Legal Principles

An order passed under Section 14 of the SARFAESI Act for taking possession of secured assets is a measure in furtherance of Section 13(4).

A person aggrieved by such possession/enforcement measures can invoke the remedy under Section 17 before the DRT.

The DRT's jurisdiction under Section 17 is not merely investigative; it extends to examining the legality of SARFAESI measures and granting appropriate relief.

The existence of Article 227 jurisdiction does not ordinarily justify bypassing the statutory DRT remedy where that remedy is available.

This is particularly important where the borrower has already approached the DRT concerning the same SARFAESI enforcement proceedings.

Key Legal Principles (Kannada)

SARFAESI ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 14ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರತಾ ಆಸ್ತಿಯ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡೆಯುವ ಆದೇಶವು ಸೆಕ್ಷನ್ 13(4)ರ ಕ್ರಮಗಳ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಅಂತಹ ಸ್ವಾಧೀನ ಅಥವಾ ಇತರೆ ಜಾರಿ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು.

ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಗೆ ಕೇವಲ ತನಿಖಾ ಅಧಿಕಾರವಲ್ಲ; SARFAESI ಕ್ರಮಗಳ ಕಾನೂನುಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಇದೆ.

ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ DRT ಪರಿಹಾರ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಅನುಚ್ಛೇದ 227ರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಆ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Summary (English)

1. Facts

The appellant had availed term loans of approximately ₹2.43 crore from The Bangalore City Co-operative Bank Ltd. The loan account was subsequently classified as an NPA.

The Bank issued a demand notice under Section 13(2) of the SARFAESI Act and thereafter proceeded under Section 13(4).

The Bank then approached the Additional Chief Metropolitan Magistrate, Bengaluru under Section 14 of the SARFAESI Act for taking physical possession of the secured assets.

The borrower had previously approached the Karnataka High Court and thereafter the Debts Recovery Tribunal (DRT). The DRT passed an interim order directing maintenance of status quo subject to the borrower depositing 25% of the outstanding amount in two instalments. The borrower did not comply with that condition.

The Bank subsequently obtained another order under Section 14 for taking possession of the secured assets.

The borrower again approached the High Court under Articles 226/227, contending, among other things, that an order under Section 14 could be challenged before the High Court because there was allegedly no adequate remedy before the DRT.

2. Legal Issue

Whether a borrower can invoke the writ/supervisory jurisdiction of the High Court under Articles 226/227 to challenge measures taken under Section 14 of the SARFAESI Act when the borrower has a statutory remedy before the DRT under Section 17.

A connected contention was whether the jurisdiction of the DRT under Section 17 is confined merely to an "investigation" and does not extend to examining enforcement measures connected with Section 14.

3. Court's Decision

The High Court dismissed the writ appeal.

It held that an order under Section 14 is in furtherance of the measures taken under Section 13(4) of the SARFAESI Act.

Therefore, an aggrieved person can approach the DRT under Section 17 against such measures.

The Court rejected the contention that the DRT's jurisdiction under Sections 17(2) and 17(3) is merely investigative.

The Court also held that although the High Court possesses supervisory jurisdiction under Article 227, it is not required to exercise that jurisdiction where an effective statutory remedy is available.

Since the appellant had already approached the DRT and the proceedings were pending, the High Court found no reason to interfere.

4. Court's Reasoning

The Court focused on the statutory scheme of the SARFAESI Act.

Section 17 gives the DRT jurisdiction to consider applications by persons aggrieved by measures referred to in Section 13(4).

The Court observed that the Section 14 proceedings are not an independent enforcement mechanism divorced from Section 13(4). They are undertaken in furtherance of the secured creditor's measures for obtaining possession of the secured asset.

Consequently, a challenge concerning such possession measures can be raised before the DRT under Section 17.

The Court specifically rejected the argument that the DRT can merely investigate the matter without granting substantive relief. Sections 17(2) and 17(3) provide the DRT with the necessary jurisdiction to examine whether the measures taken by the secured creditor are in accordance with the SARFAESI Act and to grant appropriate relief.

Although Article 227 gives the High Court supervisory jurisdiction, the existence of that constitutional power does not mean that the High Court should ordinarily bypass the statutory remedy created by Parliament.

In the present case, the appellant had already invoked the DRT remedy. Therefore, there was an additional reason for the High Court not to interfere.

5. Relevance to Co-operative Banks

This ruling directly concerns a co-operative bank — The Bangalore City Co-operative Bank Ltd. — exercising SARFAESI powers.

For a co-operative bank using SARFAESI, it reinforces the procedural position that challenges to possession and other enforcement measures should ordinarily be dealt with by the DRT under Section 17 rather than through repeated writ proceedings before the High Court.

It is particularly useful when a borrower:

• challenges a Section 14 possession order before the High Court;

• argues that Section 14 proceedings are outside the scope of Section 17;

• attempts to invoke Article 227 despite having a DRT remedy; or

• approaches the High Court after already instituting proceedings before the DRT.

The ruling therefore supports a co-operative bank in resisting parallel or repeated High Court challenges to SARFAESI enforcement measures, subject to the recognised exceptions to the alternative-remedy rule.

6. Practical Application

For a co-operative bank's SARFAESI litigation, this judgment can be relied upon to argue:

"Once the bank has taken measures under Section 13(4) and proceedings under Section 14 are initiated for obtaining possession, a borrower aggrieved by those measures has an effective statutory remedy under Section 17 before the DRT. The borrower should not ordinarily be permitted to circumvent that remedy by invoking Articles 226/227."

If the borrower has already filed a Section 17 securitisation application before the DRT, the bank has an even stronger procedural objection to a subsequent writ petition concerning the same SARFAESI measures.

The decision does not mean that the High Court can never exercise Article 226/227 jurisdiction in SARFAESI matters. The general exceptions to the alternative-remedy principle continue to apply, including circumstances such as lack of jurisdiction or serious violation of natural justice.

Summary (Kannada)

1. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು

ಅಪೀಲುದಾರರು ಬೆಂಗಳೂರು ಸಿಟಿ ಕೋ-ಆಪರೇಟಿವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ನಿಂದ ಸುಮಾರು ₹2.43 ಕೋಟಿಯ ಟರ್ಮ್ ಲೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಸಾಲದ ಮರುಪಾವತಿ ವಿಫಲವಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಾಲ ಖಾತೆಯನ್ನು NPA ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿತು.

ಬ್ಯಾಂಕ್ SARFAESI ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 13(2) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆ ನೋಟಿಸ್ ನೀಡಿತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಸೆಕ್ಷನ್ 13(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿತು.

ನಂತರ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಭದ್ರತಾ ಆಸ್ತಿಯ ಭೌತಿಕ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡೆಯಲು SARFAESI ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 14 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮುಖ್ಯ ಮೆಟ್ರೋಪಾಲಿಟನ್ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಅವರ ಮುಂದೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿತು.

ಸಾಲಗಾರರು ಈ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಮೊದಲು ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಹಾಗೂ ನಂತರ ಡೆಬ್ಟ್ ರಿಕವರಿ ಟ್ರಿಬ್ಯುನಲ್ (DRT) ಮುಂದೆ ಹೋದರು.

DRT ಭದ್ರತಾ ಆಸ್ತಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಕಿ ಮೊತ್ತದ 25% ಅನ್ನು ಎರಡು ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಠೇವಣಿ ಮಾಡುವ ಷರತ್ತು ವಿಧಿಸಿತ್ತು. ಸಾಲಗಾರರು ಆ ಷರತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ನಂತರ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮತ್ತೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 14 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರತಾ ಆಸ್ತಿಯ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡೆಯಲು ಆದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು.

ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಸಾಲಗಾರರು ಮತ್ತೆ ಸಂವಿಧಾನದ ಅನುಚ್ಛೇದ 226/227 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

2. ಕಾನೂನು ಪ್ರಶ್ನೆ

SARFAESI ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 14 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ ಸ್ವಾಧೀನ ಆದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು, ಸೆಕ್ಷನ್ 17 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRT ಮುಂದೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಾನೂನು ಪರಿಹಾರ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಸಾಲಗಾರರು ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ಅನುಚ್ಛೇದ 226/227ರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದೇ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಅಲ್ಲದೆ, ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಗೆ ಕೇವಲ ತನಿಖೆ ನಡೆಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಮಾತ್ರವಿದ್ದು, ಸೆಕ್ಷನ್ 14ರ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾದವೂ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

3. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು

ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಅಪೀಲನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿತು.

ಸೆಕ್ಷನ್ 14ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸ್ವಾಧೀನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸೆಕ್ಷನ್ 13(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾದ ಕ್ರಮಗಳ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತು.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಂತಹ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು SARFAESI ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು.

ಸೆಕ್ಷನ್ 17(2) ಮತ್ತು 17(3)ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಗೆ ಕೇವಲ ತನಿಖಾ ಅಧಿಕಾರ ಮಾತ್ರವಿದೆ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.

ಅನುಚ್ಛೇದ 227ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದರೂ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಪರ್ಯಾಯ ಕಾನೂನು ಪರಿಹಾರ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿಳಿಸಿತು.

ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅಪೀಲುದಾರರು ಈಗಾಗಲೇ DRTಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

4. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಾರಣಗಳು

SARFAESI ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತನ್ನ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡಿತು.

ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 13(4)ರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ DRTಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ.

ಸೆಕ್ಷನ್ 14ರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸೆಕ್ಷನ್ 13(4)ರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಜಾರಿ ಕ್ರಮವಲ್ಲ. ಭದ್ರತಾ ಆಸ್ತಿಯ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅದು ಸೆಕ್ಷನ್ 13(4)ರ ಕ್ರಮಗಳ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಂತಹ ಸ್ವಾಧೀನ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು.

ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಗೆ ಕೇವಲ ತನಿಖೆ ನಡೆಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಮಾತ್ರ ಇದೆ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. DRTಗೆ SARFAESI ಕ್ರಮಗಳು ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ.

ಅನುಚ್ಛೇದ 227ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದರೂ, ಸಂಸತ್ತು ಒದಗಿಸಿರುವ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಾನೂನು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೇರವಾಗಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅನುಮತಿಸಬಾರದು.

ಇಲ್ಲಿ ಅಪೀಲುದಾರರು ಈಗಾಗಲೇ DRTಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸದಿರುವುದು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

5. ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ

ಈ ಪ್ರಕರಣವು ನೇರವಾಗಿ ಒಂದು ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ — ಬೆಂಗಳೂರು ಸಿಟಿ ಕೋ-ಆಪರೇಟಿವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ — SARFAESI ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ ಪ್ರಕರಣವಾಗಿದೆ.

SARFAESI ಕಾಯ್ದೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಈ ತೀರ್ಪು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಬಹಳ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾಲಗಾರರು:

• ಸೆಕ್ಷನ್ 14ರ ಸ್ವಾಧೀನ ಆದೇಶವನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ;

• ಸೆಕ್ಷನ್ 14ರ ಕ್ರಮವು ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಾಗ;

• DRT ಪರಿಹಾರ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೂ ಅನುಚ್ಛೇದ 227ನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದಾಗ; ಅಥವಾ

• ಈಗಾಗಲೇ DRTಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ ಅದೇ SARFAESI ಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಬಂದಾಗ,

ಬ್ಯಾಂಕ್ ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬಹುದು.

ಅಂದರೆ, SARFAESI ಜಾರಿ ಕ್ರಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು DRTಯ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಬಹುದು.

6. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಬಳಕೆ

ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನ SARFAESI ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಈ ತೀರ್ಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ರೀತಿಯ ವಾದವನ್ನು ಮುಂದಿಡಬಹುದು:

"ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸೆಕ್ಷನ್ 13(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡ ನಂತರ, ಭದ್ರತಾ ಆಸ್ತಿಯ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡೆಯಲು ಸೆಕ್ಷನ್ 14ರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಕ್ರಮದಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ ಸಾಲಗಾರರಿಗೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRT ಮುಂದೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಅನುಚ್ಛೇದ 226/227ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅನುಮತಿಸಬಾರದು."

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾಲಗಾರರು ಅದೇ SARFAESI ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸೆಕ್ಷನ್ 17ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ DRTಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಂತರ ಸಲ್ಲಿಸುವ writ petition ವಿರುದ್ಧ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ತೀರ್ಪು SARFAESI ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ಅನುಚ್ಛೇದ 226/227ರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರತುಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದ ಕ್ರಮ, ಗಂಭೀರವಾದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮುಂತಾದ ಪರ್ಯಾಯ ಪರಿಹಾರ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಾನ್ಯ ಅಪವಾದಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ.